-چه احاديثي از پيامبر(ص) و معصومين (ع) راجع به آداب قضا وارد شده است؟(0)
-آيا الزام كفار مكه به ترك شرك و بتپرستي در سوره توبه، خلاف آزادي و دموكراسي نيست؟(0)
-چرا امامان ما نتوانستند مانند پيامبر((صلي الله عليه وآله)) دستورات و احكام دين اسلام را پياده كنند و به افراد غاصب مجال دادند تا بر سرنوشت مسلمين مسلّط شده و احكام و تعاليم قرآن را دستخوش اغراض و اميال خويش قرار دهند؟
(0)
-اگر سرچشمه قدرت، اراده ملت است، پس چرا امام علي در يكي از نامههاي خود (نامه ششم، وقعه صفين) گزينش رئيس دولت را وظيفه مهاجر و انصار ميداند؟(0)
-نگرش اسلام به حفظ استقلال سياسي امت مسلمان چگونه است؟(0)
-از ديدگاه اسلام چه لزومي در استقلال مالي و سياسي قضات وجود دارد؟(0)
-اگر اصحاب شورا به توافق كامل نرسند و با هم اختلاف داشته باشند در اين صورت راه علاج چيست؟(0)
-چرا در اسلام روي مساله «انتخاب اصلح» تاكيد فراواني شده است؟(0)
-چرا ملل غربي پيشرفته تر از ملل مسلمان هستند؟
(0)
-آيا اگر مردم با رعايت تمام ضوابط اسلامي، دست به تشكيل حكومت اسلامي زدند، فقيه ميتواند از امضاء و تنفيذ آن خودداري كند؟(0)
-چه احاديثي از پيامبر(ص) و معصومين (ع) راجع به آداب قضا وارد شده است؟(0)
-آيا الزام كفار مكه به ترك شرك و بتپرستي در سوره توبه، خلاف آزادي و دموكراسي نيست؟(0)
-چرا امامان ما نتوانستند مانند پيامبر((صلي الله عليه وآله)) دستورات و احكام دين اسلام را پياده كنند و به افراد غاصب مجال دادند تا بر سرنوشت مسلمين مسلّط شده و احكام و تعاليم قرآن را دستخوش اغراض و اميال خويش قرار دهند؟
(0)
-اگر سرچشمه قدرت، اراده ملت است، پس چرا امام علي در يكي از نامههاي خود (نامه ششم، وقعه صفين) گزينش رئيس دولت را وظيفه مهاجر و انصار ميداند؟(0)
-نگرش اسلام به حفظ استقلال سياسي امت مسلمان چگونه است؟(0)
-از ديدگاه اسلام چه لزومي در استقلال مالي و سياسي قضات وجود دارد؟(0)
-اگر اصحاب شورا به توافق كامل نرسند و با هم اختلاف داشته باشند در اين صورت راه علاج چيست؟(0)
-چرا در اسلام روي مساله «انتخاب اصلح» تاكيد فراواني شده است؟(0)
-چرا ملل غربي پيشرفته تر از ملل مسلمان هستند؟
(0)
-آيا اگر مردم با رعايت تمام ضوابط اسلامي، دست به تشكيل حكومت اسلامي زدند، فقيه ميتواند از امضاء و تنفيذ آن خودداري كند؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:45568 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:3

مطالب كتاب فربه تر از ايدئولوژي را چگونه بررسي و نقد مي كنيد؟
مطالب لازم را به طور فشرده در اين نوشتار تقديم مي داريم. مسلماً ديدگاه ارائه شده در مقاله ايشان از جهات متعددي آسيب پذير و غير قابل انطباق با انديشه اسلامي است. واژه تركيبي ايدئولوژي (Ideology) داراي معاني گوناگوني است؛ اما منظور عالمان وانديشمندان ديني در نسبت دين و ايدئولوژي اين معنا است كه دين مشتمل بر يك جهان بيني خاص، همراه با مجموعه اي از دستورالعمل ها و بايدها و نبايدهاي منسجم و هماهنگ با آن جهان بيني است. در اين معنا ايدئولوژي مرادف و هم معناي «مكتب» استعمال گرديده است. در انديشه دكتر سروش دين ايدئولوژي نيست؛ زيرا: 1- حقيقت دين راز افكني و حيرت زايي است، نه راز زدايي از حقايق عالم هستي، 2- دين مشتمل بر متشابهات است و اساساً جوهر دين را رازها و متشابهات تشكيل مي دهد، چنان كه قرآن مجيد نيز بر وجود متشابهات اذعان دارد، 3- كتاب الهي نامدون است. ديدگاه يادشده داراي اشكالات متعددي از جهت مباني و زيرساخت هاي پديدآورنده آن و نيز از جهت روساخت ها و اصل نظريه و مؤلفه هاي آن مي باشد. طبيعي است كه بررسي دقيق اين مسأله در اين مختصر نمي گنجد، ليكن به طور گذرا به چند نكته اشاره مي شود: الف) اين كه ايشان مي گويند: «دين را نبايد ايدئولوژيك كرد، تعبيري توصيه اي و دستوري است و داراي ماهيت معرفتي و شناختي نيست؛ به عبارت ديگر سخن در اين است كه آيا دين مشتمل و يا مساوي باايدئولوژي به معناي فوق هست يا نه؟ ب ) ايشان حقيقت و گوهر دين را رازافكني و حيرت زايي مي دانند نه حيرت زدايي و اين از جهاتي مخدوش است؛ از جمله: 1- اساساً دين براي هدايت بشر مي باشد و قرآن مجيد بر اين مسأله اكيداً اهتمام مي ورزد، به طوري كه كلمه هدي با مشتقات آن 316 مرتبه در قرآن استعمال گرديده است و خود قرآن نيز به آن توصيف گرديده است، آن جا كه مي گويند: {A{/Bشَهْرُ رَمَضانَ اَلَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ اَلْقُرْآنُ هُديً لِلنَّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ اَلْهُدي وَ اَلْفُرْقانِ {w1-14w}{I2:185I}/}...A}، {V(بقره، آيه 185)V}. 2- قرآن مجيد بارها و بارها بر بيّن و روشن و رسا بودن پيام خود تأكيد مي كند؛ چنان كه در آيه يادشده خودرا چنين معرفي كرده است: {H{/Bوَ بَيِّناتٍ مِنَ اَلْهُدي {w9-12w}{I2:185I}/}H} و نيز مي فرمايد: {A{/Bوَ لَقَدْ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ آياتٍ بَيِّناتٍ وَ ما يَكْفُرُ بِها إِلاَّ اَلْفاسِقُونَ {w1-12w}{I2:99I}/}A}؛ {Mبه راستي ما آيات روشني بر تو فرو فرستاديم و به آن كفر نمي ورزند مگر فاسقان M}، بقره، آيه 99). از سوي ديگر قرآن مجيد همه پيامبران را در بردارنده پيام هاي روشن و بيّن معرفي نموده و مي فرمايد: {H{/Bلَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ {w1-4w}{I57:25I}/}...H}؛ {Mبه تحقيق ما پيامبران خود را با سخنان روشن و آشكار فرستاديم...M}، {V(حديد، آيه 25)V}. 3- برخلاف انديشه آقاي سروش - كه متشابهات و سخنان رازافكن را جوهر دين مي داند - قرآن مجيد اساس و گوهر خود و دين را محكمات بيان داشته است؛ به عبارت ديگر يكي از بهترين دلايل بر رد نظريه دكتر سروش آيه اي است كه خود ايشان بدان استناد جسته است؛ زيرا آيه مزبور مي فرمايد: {A{/Bمِنْهُ آياتٌ مُحْكَماتٌ هُنَّ أُمُّ اَلْكِتابِ وَ أُخَرُ{w6-13w}{I3:7I}/}...A} قرآن مجيد آيات محكمه را «ام الكتاب» و اساس قرآن معرفي مي فرمايد، نه متشابهات را و كساني را كه بدون توجه به محكمات در پي متشابهات مي روند، گمراه كننده و غرض ورز معرفي مي كند: {A... {/Bفَأَمَّا اَلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ ما تَشابَهَ مِنْهُ اِبْتِغاءَ اَلْفِتْنَةِ وَ اِبْتِغاءَ تَأْوِيلِهِ {w15-28w}{I3:7I}/}...A}، {V(آل عمران، آيه 7)V}. 4- وقتي سخن از دين مي رود، تنها قرآن مجيد منظور نيست؛ بلكه مقصود مجموعه دين است كه مشتمل بر سنت نيز مي شود و با توجه به اين كه بخش عظيمي از سنت، تفسير قرآن مجيد مي باشد، مي بينيم كه متشابهات و ديگر زواياي پيچيده و رازآلود دين در پرتو سنت وضوح و روشني مي يابد و تفسير مي شود؛ به عبارت ديگر دين در متن خود هادي مفسران، شارحان و بيانگران معصوم مي باشد كه در تبيين حقايق دين اندك خطايي ندارند. 5- دين خود مشتمل بر يك سري اصول و روش هاي ويژه فهم نصوص ديني است؛ به عبارت ديگر آيات قرآن جملگي قابل فهم و تفسير هستند، زيرا به تعبير قرآن محكمات ام الكتاب هستند و از سوي ديگر قرآن از كساني مانند «راسخون في العلم» ياد مي كنند كه داننده تأويل قرآن مي باشند. بنابراين دين هم در بر دارنده متدلوژي فهم است و هم داراي مفسر و مبيّن ويژه. 6- قرآن مجيد به قرائت آيات و تدبّر در آن امر مي كند و دوري از مطالعه و انديشه در آن را انحرافي بزرگ مي شمارد و مي فرمايد: {A{/Bأَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ اَلْقُرْآنَ أَمْ عَلي قُلُوبٍ أَقْفالُها{w1-8w}{I47:24I}/}A}، {V(محمد، آيه 24)V}. در حالي كه دعوت به تدبر و انديشه در جهت فهم حقايق و معاني قرآن فرع بر وجود معاني روشن و دسترس پذير براي عقل و خرد بشري است. البته در وضوح و فهم پذيري نصوص و حقايق ديني دو نكته را بايد توجه داشت: * منظور از وضوح و فهم پذيري، سادگي همه آيات قرآن طوري نيست كه براي همگان به آساني و بدون تأمل فهم پذير باشد؛ بلكه مقصود آن است كه حتي موارد مبهم و پيچيده تر نيز با كاوش هاي دقيق و عالمانه و با به كارگيري متدلوژي خاص و مضبوط فهم نصوص ديني قابل درك است و از همين رو فهم دين هرگز بي نياز از وجود عالمان و متخصصان و آشنايان با روش شناسي تفسير نصوص ديني نمي باشد. ** سخن در فهم پذيري قرآن و نصوص ديني مربوط به ظاهر قرآن است و مسأله بطون قرآن - كه علم آن نزد «راسخون في العلم» مي باشد - از محل بحث خارج مي باشد. از آنچه كه گذشت، روشن مي شود كه قشريت مورد ادعاي ايشان اساساً ادعايي توخالي و در واقع تعبيري عاطفي است نه اشكالي معرفت شناختي. ج ) ديدگاه ايشان مبتني بر راز آلود و حيرت زا بودن دين مبتني بر اين ديدگاه معرفت شناختي(#pistemologic) است كه اساساً نصوص ديني فاقد هرگونه معنايي مي باشد. اين ديدگاه را ايشان در نظريه قبض و بسط آورده و توسط محققان نقد شده است. د ) از مدوّن نبودن كتاب الهي نمي توان نتيجه گرفت كه مشتمل بر معاني فهم پذير و دستورالعمل هاي لازم براي بشريت نيست. چنان كه مشاهده مي شود قرآن مجيد به سبك يك كتاب حقوقي و... جمع آوري و تدوين نشده است؛ ولي در عين حال مشتمل بر بسياري از اصول و احكام حقوقي است و سرّ آن اين است كه قرآن كتاب علمي ويژه اي در يك رشته خاص نيست و با زبان اختصاصي و صرفاً براي عالمان و دانشمندان آن دانش سخن نمي گويد؛ بلكه كتاب هدايت و برنامه جامع سعادت بشريت است و چون با عالم و عامي هر دو سخن مي گويد و در همه ابعاد و جوانب مرتبط با سعادت بشر سخن دارد، لاجرم شيوه اي را براي بيان معارف و تعاليم فرد برگزيده است كه از خشكي و زبان عبوس و غيرلطيف علوم به دور بوده و براي همگان جذاب، خواندني و قابل استفاده است. در اين راستا هم توده هاي كم دانش به قدر فهم خويش از آن بهره مي جويند و هم عالمان تلاشگر در فهم و تفسير و تدوين حقايق نهفته در آن تلاش مي كنند.

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.