-آيات برائت از مشركين در چه سالي در چه روزي توسط چه كسي قرائت شد؟
(0)
-لطفاً راجع به آيه قرآن كه مي فرمايد كل من عليها فان و يبقي وجه ربك ذلجلال و الا كرم و گفته شاعر كه مي گويد در هر دو جهان فقط خداي ماند و بس و باقي همگي كل من عليها فانذ توضيح فرمايد ؟(0)
-2-چرا ما مسلمانان در نماز در آيه ي اهدناالصراط المستقيم به صورت جمعي دعا ميكنيم و از ضمير جمع استفاده مي نمائيم ؟(0)
-1- در آيه مباركه { انا انزلناه في ليله القدر } ضمير «ه » در انزلناه به كجا بر مي گردد و استناد آيه به انزال قرآن در كجاي آن مي باشد ؟(0)
-- چرا در قرآن « فيه هدي للمتقين » آمده پس غير متقين چگونه به هدايت برسند ؟(0)
-آيا در مورد عمر و ابوبكر آيه اي در قرآن وجود دارد؟(0)
-فصيح ترين آيه قرآن كدام است؟
(0)
-مقصود از اين آيه كه: «محمّد پدر هيچ يك از مردان شما نيست» چيست؟
(0)
-آيات مختلفي كه بيانگر خلقت انسان است و مثلاً در برخي از آنها خلقت انسان از خاك و در برخي از آب دانسته شده است، چگونه توجيه مي شود؟
(0)
-آيا اين كه در قرآن آمده است: «لن يصيبنا اِلاّ ما كتب الله لنا;(1) هيچ حادثه اي براي ما رخ نمي دهد مگر آنچه خداوند برايمان مقدّر كرده است.» با اختيار انسان سازگار است؟
(0)
-آيات برائت از مشركين در چه سالي در چه روزي توسط چه كسي قرائت شد؟
(0)
-لطفاً راجع به آيه قرآن كه مي فرمايد كل من عليها فان و يبقي وجه ربك ذلجلال و الا كرم و گفته شاعر كه مي گويد در هر دو جهان فقط خداي ماند و بس و باقي همگي كل من عليها فانذ توضيح فرمايد ؟(0)
-2-چرا ما مسلمانان در نماز در آيه ي اهدناالصراط المستقيم به صورت جمعي دعا ميكنيم و از ضمير جمع استفاده مي نمائيم ؟(0)
-1- در آيه مباركه { انا انزلناه في ليله القدر } ضمير «ه » در انزلناه به كجا بر مي گردد و استناد آيه به انزال قرآن در كجاي آن مي باشد ؟(0)
-- چرا در قرآن « فيه هدي للمتقين » آمده پس غير متقين چگونه به هدايت برسند ؟(0)
-آيا در مورد عمر و ابوبكر آيه اي در قرآن وجود دارد؟(0)
-فصيح ترين آيه قرآن كدام است؟
(0)
-مقصود از اين آيه كه: «محمّد پدر هيچ يك از مردان شما نيست» چيست؟
(0)
-آيات مختلفي كه بيانگر خلقت انسان است و مثلاً در برخي از آنها خلقت انسان از خاك و در برخي از آب دانسته شده است، چگونه توجيه مي شود؟
(0)
-آيا اين كه در قرآن آمده است: «لن يصيبنا اِلاّ ما كتب الله لنا;(1) هيچ حادثه اي براي ما رخ نمي دهد مگر آنچه خداوند برايمان مقدّر كرده است.» با اختيار انسان سازگار است؟
(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:47345 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:12

راه اجراي عدالت اجتماعي در جامعه، از نظر قرآن چيست و چرا در كشور ما اين امر هنوز به خوبي اجرا نميشود؟

ميدانيم عدل به معناي واقعي كلمه، آن است كه هر چيزي در جاي خود قرار بگيرد; بنابراين، هرگونه انحراف، افراط، تفريط، تجاوز از حد، تجاوز به حقوق ديگران، بر خلاف اصل عدل است. يك انسان سالم، كسي است كه تمام دستگاههاي بدن او، هر يك كار خودش را بيكم و زياد انجام دهد. جامعه انساني نيز همانند بدن يك انسان است، كه بدون رعايت اصل عدالت بيمار خواهد بود: إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الاْ ?ًِحْسَـَن;(نحل،90) خداوند، فرمان به عدل و احسان ميدهد.; از اينرو، در اسلام، عدالت اجتماعي، (عبارت است از مساوات بزرگ انساني كه تعادل همة ارزشها، از جمله ارزش اقتصادي را در نظر دارد; پس در اسلام، نه تنها عدالت، يك دستور صريح است، بلكه روش و سلوك خاصي را به عنوان قصد يا راه ميانه و حد وسط، معين نموده است كه در همة موارد، خطوط روشن عدالت را مشخص مينمايد; براي نمونه، قرآن ميفرمايد: خداوند به شما فرمان ميدهد كه امانتها را به صاحبانش بدهيد و هنگامي كه ميان مردم داوري ميكنيد، به عدالت داوري كنيد. (نسأ، 58); عدالت كنيد كه به پرهيزكاري نزديكتر است. (مائده، 8); به هنگام اظهار نظر، هر چند در مورد نزديكان باشد، به عدالت سخن گوييد. (انعام، 152); خداوند به عدل و احسان و بخشش به نزديكان فرمان ميدهد، و از فحشا و منكر و ستم نهي ميكند، خداوند به شما اندرز ميدهد، شايد متذكر شويد. (نحل، 90)

از آيات فوق استفاده ميشود كه اسلام براي رسيدن به عدالت اجتماعي، راه كارهاي آن را هم مشخص نموده، و به اين مطلب اشاره دارد كه عدالت اجتماعي، با معنويت (پرهيزگاري و تذكر) هم مرتبط است.

از سوي ديگر، اسلام، افزون بر تأكيد بر دادگري و دادخواهي، راههاي اجراي عدالت و استقامت در دادگري را در نمودهاي اخلاقي و تربيتي خود نشان داده است، به گونهاي كه در موارد متعدد، از حرص و آز نهي نموده، و پي آمدهاي بد و خطرات ناشي از آن را به صراحت توضيح داده است. قرآن در اين باره ميفرمايد: و كساني كه به آن چه خدا از فضل خود به آنان عطا كرده، بخل ميورزند، هرگز تصور نكنند كه آن ]بخل[ براي آنان خوب است، بلكه برايشان بد است. (آل عمران، 180) و همينطور، قرآن از اسراف و تبذير نهي كرده، و به مفاسد آنها اشاره فرموده است، مانند: اسراف نكنيد كه خداوند مسرفان را دوست ندارد. (انعام، 141); چرا كه تبذير كنندگان برادران شيطانند (اسرأ، 27); هرگز دستت را بر گردنت زنجير مكن، و بسيار ]هم[ گشادهدستي منما تا ملامت شده و حسرت زده بر جاي ماني. (اسرأ، 29)

خداوند در برخورد با حوادث و مصائب، به صبر و تحمل مشكلات امر فرموده است و افراد شكيبا را بر صبرشان ستوده، و به آنها نويد پاداش عظيم داده است. (زمر، 10) با اين حال، دست مظلوم را در مقابل ظالم، نبسته و به او اجازه داده است به اندازهاي كه مورد تجاوز قرار گرفته، آن را جبران نمايد تا ريشة فساد را براندازد، و بنياد عدالت اجتماعي بر قرار گردد. (بقره، 194; اسرأ، 33)

از اين آيات نيز بر ميآيد كه راه اجراي عدالت اجتماعي، در مسائل كيفري، مراعات امور اخلاقي و ارزشي، در موضوعات اقتصادي، دوري از اسراف و رسيدگي به فقرا، و در مقولههاي دفاعي، استفاده از قدرت و استقامت در آن است.

اين در حالي است كه در آيات بسياري، مردم را به طلب علم فرا خوانده، و در عين حال، براي آنها لذتهاي زندگي دنيا را حلال قرار داده(اعراف، 32) و راههاي دنيايي را هم در رابطه با مردم به روي آنها گشوده است، مانند: خريد و فروش، وفاداري به پيمان و ازدواج و رفتار شايسته با همسر و پدر و مادر. اين آيات عبارت است از: بقره، 275; مائده، 1; نور، 32 و نسأ، 19و36; همچنين در آيهاي ديگر ميفرمايد: و هرگز در زمين در جستوجوي فساد مباش كه خدا مفسدان را دوست ندارد. (قصص، 77)

اين آيات، روشنكنندة اين امر است كه اوامر قرآن، تنها به امور آخرت محدود نميشود; به همين دليل، ميتوان گفت قرآن يك كتاب عدالت اجتماعي است، كه متكفل صلاح دنيا و آخرت است، زيرا قسط كه اساس عدالت اجتماعي، و صريح در آن است و فلسفة بعثت انبيا را نيز تشكيل ميدهد، در قرآن كريم مورد اشاره قرار گرفته است: لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَـَتِ وَ أَنزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَـَبَ وَ الْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْط;(حديد،25) ما رسولان خود را با دلايل روشن فرستاديم، و با آنها كتاب ]آسماني[ و ميزان ]شناسايي حق از باطل و قوانين عادله[ نازل كرديم تا مردم، قيام به عدالت كنند.; بنابراين، اسلام در تحقق عدالت اجتماعي با دو اصل بزرگ: 1. وحدت همة جانبه متناسب و متعادل; 2. تكامل و تضامن عمومي بين افراد و اجتماعات، پيش ميرود. و علت عدم تحقق اين امر در جامعة ما به صورت واقعي، كمبود معنويت و تقوا، رعايت نكرده امور اخلاقي و اعتنا نكردن به امر به معروف و نهي از منكر است.(براي اطلاع بيشتر ر.ك: عدالت اجتماعي در اسلام، سيدجمالالدين موسوي، ص ؟، نشر مؤسسة فرهنگي دانش و انديشة معاصر / عدالت اجتماعي در اسلام، سيد قطب، ص ؟، نشر شروق.)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.