-آيات برائت از مشركين در چه سالي در چه روزي توسط چه كسي قرائت شد؟
(0)
-لطفاً راجع به آيه قرآن كه مي فرمايد كل من عليها فان و يبقي وجه ربك ذلجلال و الا كرم و گفته شاعر كه مي گويد در هر دو جهان فقط خداي ماند و بس و باقي همگي كل من عليها فانذ توضيح فرمايد ؟(0)
-2-چرا ما مسلمانان در نماز در آيه ي اهدناالصراط المستقيم به صورت جمعي دعا ميكنيم و از ضمير جمع استفاده مي نمائيم ؟(0)
-1- در آيه مباركه { انا انزلناه في ليله القدر } ضمير «ه » در انزلناه به كجا بر مي گردد و استناد آيه به انزال قرآن در كجاي آن مي باشد ؟(0)
-- چرا در قرآن « فيه هدي للمتقين » آمده پس غير متقين چگونه به هدايت برسند ؟(0)
-آيا در مورد عمر و ابوبكر آيه اي در قرآن وجود دارد؟(0)
-فصيح ترين آيه قرآن كدام است؟
(0)
-مقصود از اين آيه كه: «محمّد پدر هيچ يك از مردان شما نيست» چيست؟
(0)
-آيات مختلفي كه بيانگر خلقت انسان است و مثلاً در برخي از آنها خلقت انسان از خاك و در برخي از آب دانسته شده است، چگونه توجيه مي شود؟
(0)
-آيا اين كه در قرآن آمده است: «لن يصيبنا اِلاّ ما كتب الله لنا;(1) هيچ حادثه اي براي ما رخ نمي دهد مگر آنچه خداوند برايمان مقدّر كرده است.» با اختيار انسان سازگار است؟
(0)
-آيات برائت از مشركين در چه سالي در چه روزي توسط چه كسي قرائت شد؟
(0)
-لطفاً راجع به آيه قرآن كه مي فرمايد كل من عليها فان و يبقي وجه ربك ذلجلال و الا كرم و گفته شاعر كه مي گويد در هر دو جهان فقط خداي ماند و بس و باقي همگي كل من عليها فانذ توضيح فرمايد ؟(0)
-2-چرا ما مسلمانان در نماز در آيه ي اهدناالصراط المستقيم به صورت جمعي دعا ميكنيم و از ضمير جمع استفاده مي نمائيم ؟(0)
-1- در آيه مباركه { انا انزلناه في ليله القدر } ضمير «ه » در انزلناه به كجا بر مي گردد و استناد آيه به انزال قرآن در كجاي آن مي باشد ؟(0)
-- چرا در قرآن « فيه هدي للمتقين » آمده پس غير متقين چگونه به هدايت برسند ؟(0)
-آيا در مورد عمر و ابوبكر آيه اي در قرآن وجود دارد؟(0)
-فصيح ترين آيه قرآن كدام است؟
(0)
-مقصود از اين آيه كه: «محمّد پدر هيچ يك از مردان شما نيست» چيست؟
(0)
-آيات مختلفي كه بيانگر خلقت انسان است و مثلاً در برخي از آنها خلقت انسان از خاك و در برخي از آب دانسته شده است، چگونه توجيه مي شود؟
(0)
-آيا اين كه در قرآن آمده است: «لن يصيبنا اِلاّ ما كتب الله لنا;(1) هيچ حادثه اي براي ما رخ نمي دهد مگر آنچه خداوند برايمان مقدّر كرده است.» با اختيار انسان سازگار است؟
(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:47392 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:15

قرآن آثار خود گرامي داشتن را چه ميداند؟

براساس معارف قرآن كريم، كرامت نفس بدنبال خود، مناعت طبع و لطافت روح دارد كه از آن تعبير به عزت نفس شده است. اگر انسان به اين مقام رسيد، هم فرشتگان در برابر او خاضعند و هم شياطين در مقابل او قدرت نفوذ ندارند، و اين مطلب را ميتوان از آية 62، سورة اسرأ استفاده كرد; آنجا كه ميفرمايد: ...هذا الذي كرّمت عليّ... يعني اين موجودي را كه بر من گرامي داشتي و امر كردي، كه او را سجده كنم، من در برابر اين امر تمرّد كردم و مشمول قهر تو شدم، از آيه چنين بر ميآيد، كه آن مكرَم است تنها شخص آدمنيست بلكه مقام انسانيت است كه مكرّم است و اين مقام انسانيت است، كه مسجود فرشتگان است، و هر كسي به اين مقام رسيد گرامي است.

براساس معارفقرآن، انسان در بين راه مكث نميكند، چيزي او را متوقف نميكند، دائماً در سير است و اگر چنانچه مكرَم نبود، مثل خود شيطان اهانت ميشود، تنها راه كرامت او هم، راه اطاعت است و اگر كسي از اطاعت طرفي نسبت، مورد تكريم خدا نيست، و اگر كسي مورد تكريم خدا نبود اهانت ميشود چرا كه چنين كس از مقام انسانيت سقوط كرده و حيوان شده، و خدا براي حيوان، كرامتي قائل نيست، لذا كرامت نفس، انسان را نزد خدا عزيز ميكند و از طرفي در مقابل شياطين نفوذناپذير ميگردد چرا كه: وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِي وَ لِلْمُؤْمِنِين; عزت از آن خدا و از آنِ پيامبر او و از آنِ مؤمنان است. پس اگر انسان كرامت خويش را در پرتو سير الهي فراهم نكرد هيچ عاملي براي او كرامت به بار نميآورد، لذا گرفتار اهانت ابدي خواهد شد، و اين كه فرمود بهشت جاي مكرمين است بدان معناست كه عصارة انسانيت در بهشت ظهور ميكند. وقتي خداي سبحان از بهشتيان ياد ميكند ميفرمايد: أُوْلَغكَ فِي جَنَّـَتٍ مُّكْرَمُون(معارج،35) معني آن اين نيست، كه ما آنان را از آن جا گرامي ميداريم، بلكه گرامي بودن اينان و اثر كرامت اينان در بهشت ظهور ميكند.

خداي سبحان وقتي اوصاف كرام، را در قرآن بيان ميكند، ميفرمايد: اينها اگر كسي را هم اطعام ميكنند، ميگويند: إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّه;(انسان،9)، اگر انساني لوجه الله كار كرد مظهر اين وصف خواهد بود، كه اولاً زوال ناپذير شده و دائمي و ابدي ميگردد، چرا كه كل شيءٍ هالك الاّ وجهه و ثانياً منشأ و مظهر بركت ميشود، لذا خداوند دربارة نمونههايي از اين افراد (مثل عيساي مسيحغ) ميفرمايد: وَ جَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيْنَ مَا كُنت(مريم،31)، يعني خداوند مرا منشأ بركت قرار داد هر جا كه باشم، يعني اين گونه نفوس كامله، وقتي وارد برزخ هم ميشوند، براي اهل برزخ بركتند، وقتي وارد بهشت ميشوند، براي اهل بهشت نيز، منشأ كرامت و بركت هستند، چون كار اين گونه از انسانها، خالصاً لوجه الله است. اگر ما انساني كريم شويم، قهراً عبادات ما، رنگ كرامت ميگيرد، و كريمانه عبادت ميكنيم، نه سوداگرانه و آزمندانه، آن كه خوفاً من النار يا شوقاً الي الجنه، عبادت ميكند، كريم نيست كريم غرضش اكرام است نه اطعام إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لاَنُرِيدُ مِنكُمْ جَزَآءً وَ لاَشُكُورًا(انسان،8،9).

نميخواهد ديگري را فقط سير كند، ميخواهد به ديگري كرامت برسد، چه بسا كسي فقط در محدودة فكر خود شخص گرسنهاي را سير ميكند، و كاري به حيثيت او ندارد، امّا انسان كريم هم گرسنگي او را برطرف ميكند و هم كرامت او را حفظ ميكند.

و امّا كرامت نفس از ديدگاه روايات

حضرت عليميفرمايند: كريم آبرويش را با مال حفظ ميكند، لئيم مالش را با آبرو حفظ ميكند(غررالحكم، ج 1، حديث 1323، ص 349، چاپ دانشگاه.) اين مطلب معياري است كه اگر خواستيم بفهميم كريم هستيم يا لئيم، بتوانيم خود را با آن، ارزيابي كنيم، فرمود اگر آبرويت را با مال حفظ ميكني اين كرامت است، اما اگر مال را با آبرويت حفظ ميكني، اين لئامت است.

در حديث ديگري فرمود: انسان كريم از چيزيي كه لئيم به آن فخر ميكند منزجر است(همان، ج 2، ص 44، ح 177.) و در جاي ديگر فرمود: اگر كسي خود را كريم نكند سرانجام فرومايه خواهد شد. و در جملة ديگري چنين فرمود: مَن كَرُمُت نفسُه صغُرت الدنيا في عينه; هر كس نفس خويش را گرامي بدارد، دنيا در برابر او پست و حقير خواهد بود.(بحار، ج 75، ص 452.) يعني انسان كريم هرگز غصة دنيا را نميخورد و از حوادث ناگوار آن رنج نميبرد و از اين كه متاع دنيا، در دست او نيست ناراحت نميشود و قهراً از حسادت و بسياري از بيماريهاي اخلاقي و اجتماعي نجات مييابد، اما ديگران از فراق دنيا غمگين شده و هميشه در زحمتند. و باز نمونهاي ديگر از فرمايشات حضرت عليكه ميفرمايد: من كرّمت عليه نفسهُ هانت عليه شهواتُه.(نهجالبلاغه، حكمت 449.) آن كه براي نفس خود، احساس كرامت و شرافت داشته باشد، شهوات در نظرش خوار است و از طرفي امام هاديميفرمايند: من هانت عليه نفسه فلا تأمن شره(تحف العقول (با ترجمه)، ص 512، ح 14.)، يعني بترس از آدمي كه خودش براي خودش قيمت ندارد، آدمي كه احساس شرافت و كرامت در خود نميكند، از شر او ايمن مباش و از او بترس.(ر.ك: كرامت در قرآن، آيت الله جوادي آملي، ص 96، مركز نشر فرهنگي رجأ / براي مطالعة بيشتر ميتوانيد به كتاب تعليم و تربيت شهيد مطهري، ص 200 و بحث كرامت نفس در قرآن، ص 210، مراجعه كنيد.)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.