-آرزوهاي انسان در چه مواردي مستحسن و در چه مواردي مذموم است؟
(0)
-به چه كسي آزاد مي گويند؟(0)
-در جامعه ي امروزي چگونه مي توانيم آزاده باشيم؟
(0)
-معروف است كه بشر مختار و آزاد آفريده شده , و سرنوشت او در دست خود اوست . واو , خود سرنوشت ساز , و طراح نحوه زندگي آينده خود مي باشد . از طرف ديگر قانون وراثت كه از اصول علمي مسلم جهان ما است , به ما مي گويد كه فرزندان نه تـنها وارث مال و صفات ظاهري پدران و مادران هستند , بلكه صفات دروني و روحيات خوب و بد آنان را نيز به ارث مي برند , و صفات و روحيات موروثي درسرنوشت آنان كاملا موثر است . چگونه مي توان انسان را در تعيين سرنوشت خود آزاد دانست ؟(0)
-آيا آزادي مستلزم وحدت اديان نيست ؟(0)
-معناي آزادي در اسلام چيست ؟(0)
-نظر اسلام درباره آزادي عقيده چيست ؟(0)
-نظر اسلام درباره آزادي انسان چيست ؟(0)
-چرا اسلام , اسلام آوردن بردگان را موجب آزادي آنان نداسته است ؟(0)
-اسلام مي گويد : پيروان هر دين و آييني حق حيات دارند و بطور آزاد مي تواند خود را معرفي كند پس چرا از پيروان ديگر ماليات و جزيه دريافت مي كند ؟(0)
-آرزوهاي انسان در چه مواردي مستحسن و در چه مواردي مذموم است؟
(0)
-به چه كسي آزاد مي گويند؟(0)
-در جامعه ي امروزي چگونه مي توانيم آزاده باشيم؟
(0)
-معروف است كه بشر مختار و آزاد آفريده شده , و سرنوشت او در دست خود اوست . واو , خود سرنوشت ساز , و طراح نحوه زندگي آينده خود مي باشد . از طرف ديگر قانون وراثت كه از اصول علمي مسلم جهان ما است , به ما مي گويد كه فرزندان نه تـنها وارث مال و صفات ظاهري پدران و مادران هستند , بلكه صفات دروني و روحيات خوب و بد آنان را نيز به ارث مي برند , و صفات و روحيات موروثي درسرنوشت آنان كاملا موثر است . چگونه مي توان انسان را در تعيين سرنوشت خود آزاد دانست ؟(0)
-آيا آزادي مستلزم وحدت اديان نيست ؟(0)
-معناي آزادي در اسلام چيست ؟(0)
-نظر اسلام درباره آزادي عقيده چيست ؟(0)
-نظر اسلام درباره آزادي انسان چيست ؟(0)
-چرا اسلام , اسلام آوردن بردگان را موجب آزادي آنان نداسته است ؟(0)
-اسلام مي گويد : پيروان هر دين و آييني حق حيات دارند و بطور آزاد مي تواند خود را معرفي كند پس چرا از پيروان ديگر ماليات و جزيه دريافت مي كند ؟(0)

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.

  کد مطلب:677 شنبه 1 فروردين 1394 آمار بازدید:3

طبق روايات نقل شده از پيامبر، دهه نخست ذيحجه داراي چه عظمت و شرافتي است؟
دربارة عظمت و شرافت دهه نخست ذيحجه دو روايت از نبي اكرم(عليه و علي آله آلاف التحية و الكرم) رسيده است كه در يكي از آن دو فرمود: هيچ زماني نزد خداي سبحان بهتر و به لحاظ پاداش دهي بر عمل خير، برتر از دهة اول ذيحجه نيست:«ما من أيّام أزكي عند الله تعالي و لا أعظم أجراً من خير في عشر الأضحي» (وسائل الشيعه 10/221) در روايت ديگر، آن حضرت فرمود: هيچ زماني، انجام كارهاي نيك در آن نزد خداوند محبوبتر از ده روز نخست ذيحجه نيست: «ما من أيّام، العمل الصالح فيها أحبّ إلي الله عزّ وجلّ من أيّام العشر، يعني عشر ذي الحجّة» (وسائل الشيعه10/221) عارف بزرگوار، مرحوم ميرزا جواد آقا ملكي تبريزي(رضوان الله عليه) اين حديث را مهمتر از حديث اوّل مي داند.(المراقبات/346) راز اهميت آن اين است كه در حديث دوم سخن از «محبّت» است نه «عظمت»، و كلمة «أحب» كه در روايت اخير آمده، پربارتر از «ازكي و أعظم» است.

در هر دو روايت از رسول اكرم(ص) سئوال شد: آيا حتي عملي همچون جهاد در راه خدا نيز به عظمت و محبوبيت اعمال دهة اوّل نيست؟ آن حضرت براي اينكه شنونده بين «جهاد» و «شهادت» فرق بگذارد، فرمود: هر مجاهدت و حضور در صحنة نبردي، فضيلت اعمال دهة ذيحجه را ندارد، مگر آن مجاهدي كه با ايثار مال برود و جان نثاري كرده و بر نگردد، كه او مقامي ويژه و پاداشي برتر دارد «ولاالجهاد في سبيل الله إلاّ رجل خرج بنفسه و ماله فلم يرجع بشيء من ذلك»

راز نكته اخير اين است كه شهيد به زمان و تاريخ شهادت، فخر و ارزش مي دهد و در هر زمين كه بيارمد به آن سرزمين شرف مي‎بخشد، چنانكه در زيارت شهداي كربلا آمده است كه سرزمين شهادت پاك و پاكيزه است: «طبتم و طابت الاءرض الّتي فيها دفنتم» (مفاتيح الجنان، زيارات مطلقه امام حسين(ع)، زيارت هفتم)

از اين رو اگر جهاد به شهادت منتهي شد، عملي با آن برابري نخواهد كرد؛ زيرا شهيد روزگار و سرزمين خود را مرهون خون خود مي كند.

در زيارت مزبور، صغراي يك قياس آمده كه «قتلگاه و مدفن شهيدان، طيب است» و كبراي اين قياس، در قرآن كريم آمده كه سرزمين پاك و طيّب ، ميوه اش به اذن خداوند شكوفا شده، ثمراتش به ديگران مي رسد: «و البلد الطيّب يخرج نباته بإذن ربّه» اعراف/58

البته به نظر مي رسد كه برتري حج و ايام ويژة ان نسبت به جهاد ـ بدون شهادت ـ تنها به لحاظ جنبة عبادي آن نباشد، بلكه جهات ديگري نيز در اين برتري سهم دارد.

مهمترين حادثه اي كه در بيست و پنجم ذيقعده(از ماههاي حج) رخ داد «دحوالأرض» ان گونه كه در برخي روايات آمده، بدين معناست كه زمين كعبه و حرم خدا، در اين روز ظاهر شد و گسترش يافت .(وسائل الشيعه7/331 - 332 و 9/347 - 348)

در دهة نخست ذيحجه مهمترين حادثة تاريخي كه رخ داد نزول سوره برائت و ابلاغ آن به دست امير تبّري، علي بن ابي طالب(ع) است. ابتدا صاحبان سقيفه، اميد دريافت مأموريّت براي ابلاغ و قرائت ان سوره را داشتند، ولي همان وحيي كه تبّري را آورد، دستور ابلاغش را نيز داد كه اين تبّري را بايد كسي كه خود مظهر تولّي و تبّري است، ابلاغ كند، و اي پيامبر! جز تو يا آنكه از تو و به منزلة جان توست شايستگي اين مسئوليت را ندارد: «لا يؤدّيها إلاّ أنت أو رجل منك» از اين رو اميرمؤمنان، امام علي(ع) كه نفس رسول اكرم(ص) است آل عمران/61 عهده دار تبليغ ان شد: «و أذان من الله و رسوله اِلي النّاس يَوم الحج الأكبر أنّ الله بريء من المشركينَ و رسوله» (بحار 35/303).

اين حوادث و نظاير آنها نشان مي دهد كه زمان حج از جهات ياد شده نيز فضيلت دارد، چون هر زماني را متزمّن آن «شرف» و هر مكاني را متمكّن آن، «فخر» مي بخشد و گر نه در گوهره زمان و مكان فرقي بين اجزاء و ابعادش نيست.

: آية الله جوادي آملي
صهباي حج

مطالب این بخش جمع آوری شده از مراکز و مؤسسات مختلف پاسخگویی می باشد و بعضا ممکن است با دیدگاه و نظرات این مؤسسه (تحقیقاتی حضرت ولی عصر (عج)) یکسان نباشد.
و طبیعتا مسئولیت پاسخ هایی ارائه شده با مراکز پاسخ دهنده می باشد.